எபிரேய விவிலியம் தாவீது, சாலமோன் ஆகியோரின் கீழ் ஒரு பேரரசு இருந்ததாகக் கூறுகிறது. அதன் பின் யூதா, இஸ்ரவேல் என இரு அரசுகள் தோன்றியதாகவும் சொல்கிறது. இதற்குச் சான்றாக மெர்னெப்தா கல்வெட்டும் டெல் டான் கல்வெட்டும் அடிக்கடி காட்டப்படுகின்றன. ஆனால் சந்தேகவாத அறிஞர்களின் கருத்துப்படி, இவை "இஸ்ரவேல்" என்ற பெயர் இருந்தது என்பதை மட்டுமே காட்டுகின்றன. அந்த அரசுகள் எவ்வளவு பெரியவை, எவ்வளவு பழமையானவை என்பதற்கு இவை சான்றாகா.
1. மெர்னெப்தா கல்வெட்டு (கி.மு. சுமார் 1208)
எகிப்திய மன்னர் மெர்னெப்தா கானான் பகுதியில் தான் பெற்ற வெற்றிகளைப் பதிவு செய்தார். அதில் "இசிரயல்" (Israel) என்ற பெயர் வருகிறது.
எகிப்திய எழுத்து முறையில் அஷ்கலோன், கெசர், யெனோவாம் போன்ற பெயர்களுக்கு "நகரம்/நாடு" குறியீடு உள்ளது. இசிரயல் என்பதற்கு மட்டும் "மக்கள் கூட்டம்" குறியீடு உள்ளது. அதாவது அது நகர அரசோ, நிலைபெற்ற நாடோ அல்ல. கானான் மலைநாட்டில் வாழ்ந்த ஒரு குழுவாக இருக்கலாம்.
இந்தக் கல்வெட்டு அவர்களின் மன்னர், தலைநகரம், எல்லை, மக்கள் தொகை எதையும் குறிப்பிடவில்லை. இது ஒரு சிறிய இனக்குழுவுக்கே பொருந்தும். "பெரிய இஸ்ரவேல் நாடு" என்ற கதைக்குப் பொருந்தாது.
அக்காலத்து எகிப்திய ஆவணங்களிலும் அமர்னா கடிதங்களிலும் கானான் சிறு நகர-அரசுகளாகவே தெரிகிறது. எருசலேம் ஆட்சியாளர் அப்தி-ஹெபா ஒரு சிறு உள்ளூர்த் தலைவராகவே காணப்படுகிறார்.
2. டெல் டான் கல்வெட்டு (கி.மு. 9ஆம் நூற்றாண்டு)
1993–94இல் கண்டெடுக்கப்பட்ட அரமேய மொழிக் கல்வெட்டில் "இஸ்ரவேலின் அரசர்" என்ற தொடரும், பெரும்பாலான அறிஞர்கள் "தாவீதின் வீடு" (bytdwd) என வாசிக்கும் தொடரும் வருகின்றன.
ஆனால் இது தாவீதுக்குப் பிறகு சுமார் ஒரு நூற்றாண்டு கழித்து, ஓர் அயல் அரசனால் எழுதப்பட்டது. அதிலிருந்து தெரிவது, யூதாவில் தாவீது என்ற முன்னோரின் பெயரால் அறியப்பட்ட ஒரு அரச குலம் இருந்தது என்பதே.
தாவீதின் பேரரசு, சாலமோனின் புகழ், "ஐக்கிய முடியாட்சி" ஆகியவை பற்றி இந்தக் கல்வெட்டு எதுவும் சொல்லவில்லை.
கல்வெட்டு யூதாவின் அரசனைப் பெயரால் கூடக் குறிப்பிடவில்லை. அதன் முக்கியத்துவமே வாசிப்பைப் பொறுத்தது.
3. தொல்லியல் பின்புலம்
இஸ்ரேல் ஃபிங்கல்ஸ்டைன் (Israel Finkelstein) போன்றவர்கள் "தாழ் காலக்கணிப்பை" முன்வைக்கிறார்கள். அதன்படி கி.மு. 10ஆம் நூற்றாண்டில் எருசலேம் சிறு குடியிருப்பாக இருந்தது. யூதாவின் மக்கள் தொகை சில ஆயிரங்களே. மெகிதோ போன்ற இடங்களின் "சாலமோனிய" கட்டுமானங்கள் பிற்கால ஆம்ரி வம்சத்தினுடையவை.
கி.மு. 9ஆம் நூற்றாண்டில் வடக்கே இஸ்ரவேல் (ஆம்ரி வம்சம்) வலுவான அரசாக இருந்தது. இது மேசா கல்வெட்டு, அசிரிய ஆவணங்கள் மூலம் உறுதியாகிறது. யூதா கி.மு. 8ஆம் நூற்றாண்டுக்குப் பிறகே வளர்ந்தது.
விவிலிய நூல்களின் பெரும்பகுதி கி.மு. 7ஆம் நூற்றாண்டு (யோசியா காலம்) முதல் பாபிலோனிய நாடுகடத்தல் காலம் வரை தொகுக்கப்பட்டவை என்பது இவர்களின் கருத்து. அதனால் அவை பிற்கால அரசியல் நோக்கங்களுக்காகக் கடந்த காலத்தைப் பெருமைப்படுத்தியிருக்கலாம்.
தாமஸ் தாம்சன், நீல்ஸ் பீட்டர் லெம்கே, பிலிப் டேவிஸ் போன்ற கோபன்ஹேகன் பள்ளியினர் இன்னும் தீவிரமாக, விவிலிய வரலாற்றையே பெரும்பாலும் இலக்கியப் படைப்பாகக் கருதுகின்றனர்.
முடிவுரை
இரு கல்வெட்டுகளும் "இஸ்ரவேல்" என்ற பெயரும், பின்னாளில் "தாவீது வீடு" என்ற அரச குலமும் இருந்தன என்பதை மட்டுமே காட்டுகின்றன. விவிலியம் சொல்லும் பரந்த, வலிமையான பண்டைய இஸ்ரவேல்–யூதா அரசுகளை நிரூபிக்க அவை போதாது என்பதே இந்த வாதம்.
மறுபக்கக் கருத்துகள்
பெரும்பாலான ஆய்வாளர்கள் டெல் டான் கல்வெட்டு தாவீது என்ற வரலாற்று நபரின் இருப்பை ஆதரிப்பதாகக் கருதுகிறார்கள். ஒரு சிறு மலைநாட்டு அரசின் கல்வெட்டுச் சான்றுகள் குறைவாக இருப்பது இயல்பே என்றும் சொல்கிறார்கள்.
அமிகாய் மசார், எலாட் மசார், யோசி கார்ஃபிங்கல் போன்றோர் எருசலேமிலும் கிர்பெத் கெய்யாஃபாவிலும் கிடைத்த கட்டுமானங்களை 10ஆம் நூற்றாண்டு அரச அமைப்புக்குச் சான்றாகக் காட்டுகின்றனர்.
தாழ் காலக்கணிப்பு, கார்பன் காலக்கணிப்புகள் ஆகியவை தொடர்ந்து விவாதத்தில் உள்ளன. இந்தத் துறையில் ஒருமித்த முடிவு இல்லை.
இதை நீங்கள் வெளியிட அல்லது சமர்ப்பிக்கப் பயன்படுத்த விரும்பினால், அடிக்குறிப்பு நூல்பட்டியலுடன் ஒரு கோப்பாகத் தயாரித்துத் தரவா?
Shishak inscription - archaeological view -no kingdoms- academic tamil article
சிசாக் (முதலாம் ஷோஷெங்) கல்வெட்டு: "பேரரசு" இல்லாத தொல்லியல் சித்திரம்
(சந்தேகவாத / குறைந்தபட்சவாத ஆய்வாளர்களின் வாதம்)
முன்னுரை
1 அரசர் 14:25–26இல், ரெகொபெயாம் காலத்தில் எகிப்திய மன்னன் சிசாக் எருசலேமைத் தாக்கி ஆலயப் பொக்கிஷங்களைக் கொண்டுசென்றதாக உள்ளது. இதன் எகிப்திய இணைச் சான்றாகக் கர்னாக் கோயிலில் உள்ள முதலாம் ஷோஷெங்கின் (சுமார் கி.மு. 945–924) வெற்றிப் புடைப்புச் சிற்பம் காட்டப்படுகிறது. ஆனால் இதை ஆராயும்போது, விவிலிய நிகழ்வு ஒன்றின் சான்றாக அது நிற்கவில்லை என்றும், தாவீது–சாலமோன் காலப் பேரரசுக்கு எதிரான சான்றாகவே இருக்கிறது என்றும் சந்தேகவாதிகள் வாதிடுகின்றனர்.
1. கல்வெட்டு எதைச் சொல்கிறது?
பூபாஸ்டைட் வாயிலில் சுமார் 150 இடப்பெயர்கள் கொண்ட பட்டியல் உள்ளது. அவற்றில் பெரும்பாலானவை நெகேவ், யெஸ்ரயேல் பள்ளத்தாக்கு, மத்திய மலைநாடு, டிரான்ஸ்ஜோர்டான் பகுதிகளைச் சேர்ந்தவை.
எருசலேம் என்ற பெயர் பட்டியலில் இல்லை. சிதைந்த பகுதிகளில் இருந்திருக்கலாம் என்ற ஊகம் மட்டுமே உண்டு.
"யூதா" அல்லது "இஸ்ரவேல்" என்ற அரசின் பெயரும் இல்லை. ரெகொபெயாமோ, ஒரு தலைநகரோ, ஓர் அரசோ குறிப்பிடப்படவில்லை. இது இடப்பெயர்களின் பட்டியல் மட்டுமே.
மெகிதோவில் ஷோஷெங்கின் கல்வெட்டுத் துண்டு கிடைத்துள்ளது. இது அவன் வடக்குச் சமவெளிகளில் செயல்பட்டதைக் காட்டுகிறது.
2. விவிலியக் கதையுடன் முரண்
பைபிள் எருசலேம் தாக்கப்பட்டதை மையமாக்குகிறது. எகிப்தியப் பதிவு எருசலேமைப் பற்றி மௌனமாக உள்ளது. அவன் குறிவைத்தது வடக்குச் சமவெளிகளையும் தெற்கு நெகேவ் வணிகப் பாதைகளையும் என்று தெரிகிறது.
யூதா மலைநாடு பட்டியலில் மிகக் குறைவாகவே வருகிறது. வலிமையான யூதா அரசு இருந்திருந்தால் அதுவே முதன்மை இலக்காக இருந்திருக்கும் என்பது இவர்கள் வாதம். அந்தப் பகுதி எகிப்துக்கு அச்சுறுத்தலாக இல்லாத, குறைந்த மக்கள் தொகையுடைய பகுதியாக இருந்திருக்கலாம்.
பட்டியலின் மலைநாட்டுப் பெயர்கள் (கிபியோன், பெத்-ஹோரோன், மகனாயிம், பெனுவேல்) எருசலேமுக்கு வடக்கே உள்ள பகுதியில் அமைந்துள்ளன. ஃபிங்கல்ஸ்டைன் இதை எருசலேமுக்கு முன்பே, ஷெகேம் அல்லது திர்சாவை மையமாகக் கொண்ட வடக்கு மலைநாட்டு அரசியல் அமைப்பு இருந்ததற்கான குறிப்பாகக் காண்கிறார். யூதாவின் மையம் அப்போது மிகச் சிறியதே.
3. தொல்லியல் அடுக்குகள்
தாழ் காலக்கணிப்பின்படி, கி.மு. 10ஆம் நூற்றாண்டில் எருசலேம் ஒரு சிறு குடியிருப்பு. கோட்டைகள், பெரிய அரண்மனைகள், மக்கள் தொகை அடிப்படையில் "பேரரசு" என்று சொல்லத்தக்க சான்றுகள் இல்லை.
மெகிதோ, கெசர், ஹாசோர் போன்ற இடங்களின் அழிவு அடுக்குகளை ஷோஷெங்கின் படையெடுப்புடன் இணைப்பது நிச்சயமற்றது. சில அடுக்குகளை வேறு காரணங்களால் அல்லது வேறு காலத்தில் ஏற்பட்டவையாகக் காண்கிறார்கள்.
எகிப்தின் இந்தச் செயல்பாடு கானானின் அரசியல் துண்டாடலை மட்டுமே காட்டுகிறது: சிறு நகர-அரசுகள், மலைநாட்டுக் குழுக்கள், நெகேவ் நாடோடிகள்.
விவிலிய எழுத்தாளர்கள் ஒரு மங்கலான நினைவை, பிற்காலத்தில் (கி.மு. 7ஆம் நூற்றாண்டு முதல்) இறையியல் நோக்கில் பெருக்கி எழுதியிருக்கலாம் என்பது இவர்கள் கருத்து.
முடிவுரை
ஷோஷெங் கல்வெட்டு ஒரு எகிப்தியப் படையெடுப்பு நடந்ததைக் காட்டுகிறது. ஆனால் அது யூதா, இஸ்ரவேல் பேரரசுகளின் இருப்பை நிரூபிக்கவில்லை. எருசலேம் இல்லாமை, அரசு அல்லது மன்னர் பெயர் இல்லாமை, பிற்கால எழுத்து ஆகியவை சேர்ந்து, அக்காலக் கானானை சிறு அரசியல் அலகுகளின் தொகுப்பாகவே காட்டுகின்றன என்பது சந்தேகவாதிகளின் முடிவு.
மறுபக்கக் கருத்துகள்
கென்னத் கிச்சன் போன்றோர், ஷோஷெங்கின் பட்டியல் வெற்றிப் பயணப் பாதையைக் காட்டுவது, அனைத்து இடங்களையும் அல்ல என்றும், எருசலேம் திறை செலுத்தி தப்பியிருக்கலாம் என்றும் விளக்குகின்றனர். அப்படியானால் எகிப்தியப் பதிவு விவிலியத்துடன் முரண்படாது.
சிதைந்த பகுதிகளால் "இல்லை" என்பதை உறுதியாகச் சொல்ல முடியாது. மௌனத்தை வைத்து வாதிடுவது பலவீனமானது என்று விமர்சிக்கப்படுகிறது.
எகிப்தியக் காலவரிசையும் கார்பன் தேதிகளும் இன்னும் விவாதத்தில் உள்ளன. எனவே ஷோஷெங்கை 10ஆம் நூற்றாண்டு அடுக்குகளுடன் இணைப்பதில் ஒருமித்த கருத்து இல்லை.
