கடவுளைக் காண மதம் தேவையா? கவிதை இதோ:
உள்ளத்தின் கதவைத் திறந்தாலே போதும்
உயிரின் வழியே அவன் வருவான்...
கோபுரக் குவியலில் தேடுவதற்கோ
குலதெய்வக் கோயிலில் வாழுவதற்கோ
கடவுள் கட்டுப்பட்ட வானமா?
மதங்கள் என்பவை வழிகாட்டும் வழிகள்
கடல் கடந்து சேர வழிகாட்டும் கலங்கரை விளக்கங்கள்!
ஆனால், கடலும் கரையும் ஒன்றுதான் - அங்கு
கடக்கத் தேவைப்படும் துடுப்பு மதம்;
சேர்ந்தடையும் கரமோ அன்பு மட்டுமே!
சாத்திரப் பக்கங்களில் தேடும் கடவுள்
சன்னதி விளக்கில் உறங்கும் கடவுள்...
உண்மையில் அவன் எங்கே?
பசித்தவன் வயிற்றின் ராகத்திலும்
புன்னகைக்கும் குழந்தையின் கண்ணிலும்
தனிமையில் அழும் மனிதன் துடைக்கும்
கண்ணீர்த் துளியிலும் அவன் இருக்கிறான்!
மதங்கள் வகுத்த வேலிக்கு அப்பால்
மனித நேயம் என்ற மொழி உண்டு...
அன்பெனும் மந்திரம் சொன்னாலே போதும்
ஆயிரம் மதங்கள் தேவையில்லை;
உன் மனமே ஒரு கோயிலாகட்டும்
உன் அன்பே ஒரு வழிபாடாகட்டும்!
தேடலில் மதம் இருக்கலாம் - ஆனால்
தேடப்படும் கடவுளுக்கு மதம் இல்லை!
அவன் அன்பின் வடிவம்...
அவன் உண்மையின் நிழல்...
அவனை உணர மதம் தேவையில்லை,
மனதின் தூய்மையே போதுமே!
அண்டத்தில் இருப்பவன் உன் பிண்டத்தில் இருக்கிறான்.