New Indian-Chennai News + more

Members Login
Username 
 
Password 
    Remember Me  
Post Info TOPIC: திருக்குறளில் பெண்களின் பாலியல் கட்டுப்பாடு - பத்மினி


Guru

Status: Offline
Posts: 18875
Date:
திருக்குறளில் பெண்களின் பாலியல் கட்டுப்பாடு - பத்மினி
Permalink  
 


திருக்குறளில் பெண்களின் பாலியல் கட்டுப்பாடு

பத்மினி http://www.keetru.com/ungal_noolagam/mar06/padmini.php

 

‘திருக்குறள்’ உலகப் பொதுமறை எனப் புகழ் பெற்று விளங்குவது. வாழ்வின் கடைக்கோடியில் இருக்கும் மனிதனைக் கூட திருக்குறள் பரிவோடு அணுகுகின்றது. (இரவு, இரவச்சம்); சமூகச் சீர்கேடுகளை வன்மையாகக் கண்டிக்கின்றது (கள்ளுண்ணாமை); பிற உயிர்களிடத்தில் அன்பு கொள்ள வேண்டும் (புலால் மறுத்தல்) என்று வலியுறுத்துகின்றது. அன்புடைமை எனும் கொள்கையை மனித இனம் பின்பற்றத் தூண்டுகோலாய் இருக்கின்றது. இன்னும் உலகளாவிய பொதுமையான கருத்துகள் செழுமையான அளவிலிருந்தாலும் ‘பெண்’எனும் இனத்தைப் பற்றிக் கூறும் சில நிலைகளில் அக்காலகட்டச் சமூகக் கருத்தாக்கத்தின்படி ‘கற்பு’எனும் கருத்தாக்கத்தைத் திருக்குறளும் ஏற்றுக் கொள்கின்றது.

இலக்கியங்கள் ‘கற்பு’எனும் கருத்தாக்கத்தை மேலும் வலுப்பெறச் செய்தன. இந்நிலையில் நிலவுடமைச் சமூக அமைப்பில் தோன்றிய தொல்காப்பியம், சங்க இலக்கியம் இவற்றை ஒட்டி வந்த சங்கம் மருவிய காலத்தில் தோன்றிய நீதி நூல்களுள் ஒன்றான திருக்குறளும் ‘கற்பு’எனும் கருத்தாக்கத்தை ஆணாதிக்கப் பார்வையிலேயே முன் வைக்கின்றது. இக்கருத்தாக்கம் பெண்ணை ஒடுக்கும் விதம் குறித்து குறளின் வழி இக்கட்டுரை சுருக்கமாக ஆராய முற்படுகின்றது.

ஆணையும், பெண்ணையும் சமநிலையில் நோக்கிய தாய்வழிச் சமுதாயம், தந்தை வழிச் சமுதாயமாக மாற்றம் பெற்ற பின்பு பெண்ணைப் பல விதங்களில் நசுக்கியது. பெண் சமூகத்தினராலும், தனி நபராலும் ஒடுக்கப்பட்டாள். பெண்ணை ஒடுக்கும் விதமாக ஆணாதிக்கச் சமூகம் பல அமைப்புகளைக் காலப்போக்கில் ஏற்படுத்தியது. திருமணம், குடும்பம் போன்ற ஆணாதிக்கச் சமூக அமைப்புகள் ஆணை மையமாக வைத்து அவனை உயர்நிலையிலும், பெண்ணை இரண்டாம் தரக்குடிமகளாகக் கீழ் தள்ளியும் பலவிதமான கருத்தாக்கங்களை ஏற்படுத்தியது. ஆணைச் சார்ந்து வாழும் நிலைக்குப் பெண் தற்சார்பற்றவளாக ஆக்கப்பட்டாள். பல கருத்தாக்கங்கள் பெண்ணை ஒடுக்கும் நிலைக்கே கொண்டு வந்தன. அவ்வாறு பெண்ணைக் கட்டுப்படுத்த, அவளை இல்லச்சிறைக்குள், குடும்பம் அல்லது திருமணம் என்னும் சிறைக்குள் ஒடுக்கிய கருத்தாக்கங்களில் ஒன்று ‘கற்பு’ எனும் கட்டுப்பாடு ஆகும்.

‘கற்பு’ எனும் சொல்லுக்குப் பல பொருள் இருந்தாலும் இன்றளவிலும் மக்கள் மனதில் பதிவது ‘பெண்ணின் நடத்தை’ என்பது மட்டுமே. ‘கற்பு’ என்ற சொல், பதிவிரதாதர்மம், களவுக் கூட்டத்துக்குப் பின் தலைவன் - தலைவியை விதிப்படி மணந்து இல்லறம் புரியும் ஒழுக்கம், கல்வி, தியாகம், வேலைப்பாடு, சங்கற்பம், ஆணை, கதி என்ற பொருளில் கையாளப்படுவதாகத் தமிழ் லெக்சிகன்1 கூறுகிறது. கற்பு என்பது ஆங்கிலத்தில் ‘Chastity’ என்பர். வெப்ஸ்டர்ஸ் ஆங்கிலம்-தமிழ் அகராதி2, chastity எனும் ஆங்கிலச் சொல்லுக்கு, கற்பு, கற்புடைமை, கற்புநெறி, நிறை, முல்லை, புனிதம், தூய்மை எனும் பொருள்களைத் தருகிறது. சென்னைப் பல்கலைக் கழக அகராதி3 - chastity எனும் சொல்லுக்கு, தன்னடக்கம், தற்கட்டுப்பாடு, கற்புடைமை, கன்னித்தன்மை, தூய்மை, பண்புயர்வு, நடுநிலைமை, எளிமை நயம் எனும் பொருள்களைக் கூறுகிறது.

எனவே சமூகப் பயன்பாட்டிலும், இலக்கியங்களிலும் வழங்கும் பொருளிலேயே அகராதிகளும் விளக்கமளிப்பதைக் காணலாம். எனவே ‘கற்பு’ என்பது பெண்ணின் நடத்தையினையே வலியுறுத்தும் விதமாகப் பல பொருளில் பெரும்பான்மையாக வழங்கியிருப்பதைக் காண முடிகின்றது. ‘பெண்ணின் நடத்தையை’ வலியுறுத்தும் விதமாகக் ‘கற்பு’ எனும் கருத்தாக்கம் ஆணாதிக்கச் சமூகத்தினரால் கட்டமைக்கப்பட்டு அதுவே பெண்ணுக்கான கட்டுப்பாடுகளுள் முதன்மையாயிற்று.

இவ்வாறு பெண்ணுக்கு மட்டும் பாலியல் கட்டுப்பாடுகள் தொடர்ந்து வலியுறுத்தப்பட்டு வருவதன் நோக்கம் ஏன் என்பதை ஆராயும் விதமாக, மனித குல வரலாற்றினைச் சுருக்கமாக விளக்குவது தேவையாகின்றது.

மனிதகுல வரலாற்றில், தாய்வழிச் சமூகத்தில் பெண்ணே முதன்மையானவளாகவும், ஆணுக்கு இணையாகவும் இருந்தாள். சமூக மதிப்பு, தற்சார்பு ஆகியவை அவளுடைய உடல் உழைப்பை மையப்படுத்தியே ஏற்பட்டன. உழைப்புக்கான கருவிகளும், உழவுத் தொழில்களும் ஏற்பட்ட பிறகு உற்பத்தி சார்ந்த உடல் உழைப்பு பெண்ணுக்கு மறுக்கப்பட்டது. ஆண்கள் உற்பத்தியைப் பெருக்கும் திறன் வாய்ந்த வேலைகளைக் கையில் கொண்டனர். பெண்ணுக்கோ, உபரியையும், உற்பத்தியையும் பெருக்குகின்ற திறன் வாய்ந்த வேலைகள் மறுக்கப்பட்டன. உடல் உழைப்பும், அதே நேரத்தில் எந்தவிதமான உபரியையும், உற்பத்தியையும் ஈட்டாத வீட்டுவேலைகள் மட்டுமே அளிக்கப்பட்டன. ஆண்களுடைய ஆதிக்கம், குழந்தைப் பேறு இவற்றின் காரணமாக அறிவார்ந்த, உற்பத்தியைப் பெருக்கும் திறன் வாய்ந்த வேலைகள் பெண்ணுக்கு மறுக்கப்பட்டன. எனவே வீடே அவளுக்கு உலகம் என வரையறுக்கப்பட்டது. வீடு என்பதைச் சார்ந்த குடும்பக் கடமைகள் அவளுக்கு முதன்மைப்படுத்தப்பட்டன. குடும்ப அமைப்பு நிலைபெறச் சொத்துடமை மிகப் பெரிய பங்காற்றியது. சொத்துடமை எனும் கொள்கையின் காரணமாக, அகமணம் எனும் முறை ஏற்படுத்தப்பட்டது. தங்கள் இனத்தவர்க்குள்ளாகத் திருமணம் செய்து கொண்டு, தன் மனைவியின் மூலமாகத் தன் வாரிசை உருவாக்கித் தனக்குப் பிறகு தன்னுடைய சொத்தைத் தன்னுடைய வாரிசுக்குச் சென்று சேருமாறு ஆண் அல்லது கணவன் ஏற்படுத்திக் கொண்டான். இதுவே தனிச் சொத்துடைமை. இதில் மனைவிக்கு ஏதும் பங்கில்லை. (தற்காலத்தில் இது மாற்றம் பெற்றுள்ளது என்பதைக் கவனத்தில் கொள்க). எனவே மனைவியின் மூலமாகப் பெறும் வாரிசுக்கே சொத்துடைமை எனும் காரணத்தினால் ‘பெண்களுக்கு பாலியல் ஒழுக்க நடத்தை’குறித்த சில கட்டுப்பாடுகள் ஏற்படுத்தப்பட்டன. இதுவே ‘கற்பு’ எனும் சொல்லாக இன்றளவிலும் சமூகத்தில் நிலவி வருகிறது.

கற்புக்கனல், கற்புக்கரசி, கற்பலங்காரி, கற்புத் தெய்வம், கற்பாட்டி போன்ற சொல்லாக்கங்கள் பெண்களை ஏற்றுக் கொள்ளும்படி செய்தன. இலக்கியங்களும். ஊடகங்களும் ‘கற்பு’ என்பதை உடல்சார்ந்த தன்மையாகவும், பெண்ணுக்கான பாலியல் நடத்தை என்பதாகவுமே சுட்டியது. ஆணுக்கு ஒழுக்கம் என்பது பெருமை சேர்ப்பதாகவும், பெண்ணுக்கு இயல்பாகவும் இலக்கியங்களில் சுட்டப்படுகின்றது. பாரதியார், இருபாலருக்கும் ஒழுக்க நடத்தை வேண்டும் என்பதை,

“கற்புநிலை என்று சொல்லவந்தார் - இரு / கட்சிக்கும் அஃது பொதுவில் வைப்போம்”4 என்கிறார்.

திருக்குறள் வாழ்க்கைத் துணை நலம் எனும் அதிகாரத்தின் வழி ‘கற்பு’ எனும் பெண்களுக்கான பாலியல் ஒழுக்க விதிகளை ஆணாதிக்கப் பார்வையிலேயே வலியுறுத்துகின்றது.

“பெண்ணிற் பெருந்தக்க யாவுள கற்பென்னும் / திண்மையுண்டாகப் பெறின்,” (குறள். 54)5 கற்பென்னும் திண்மையுண்டென்றால் பெண்ணுக்கு அதைவிடப் பெரிய பேறு உண்டோ என்று கூறும் திருவள்ளுவர், திண்மை என்பதை மனக்கட்டுப்பாடு என்ற பொருளில் கூறியுள்ளார் எனக் கொள்ளலாம். எதன் பொருட்டு மனக்கட்டுப்பாடு, தன்னுடைய ‘கற்பு’எனும் நடத்தை குறித்த கட்டுப்பாட்டையே மனக்கட்டுப்பாடு என்கிறார். அத்தகைய மனக்கட்டுப்பாடுடைய பெண், தன்னுடைய கணவனையே தெய்வமாக நினைத்துத் தொழுது மழையைப் பெய்யென்றால் மழையும் பெய்யும் என்கிறார், இது ஒரு கருத்தாக்கமே.

இதன் மூலம் பெண்ணுக்கு ஒரு போலியான அங்கீகாரத்தைத் தர முயலும் எண்ணங்களே மறைமுகமாகச் செயல்படுகின்றன.

இவள் தன்னையும் காத்துக் கொண்டு (கற்பில்) தன்னைக் கொண்டவனையும் காத்துக் கொண்டு சோர்வின்றி இல்வாழ்க்கையை நடத்தவேண்டும். தன்னைக் ‘கற்பின் ஒழுக்கம் பூண்டு’காத்துக் கொள்வதன் வழித் தன்னை உடைமையாகக் கொண்ட கணவனின் நலம் அல்லது சமூக அங்கீகாரத்தையும் பாதுகாக்க வேண்டும். இக்கருத்தினை,

“தற்காத்துத் தற்கொண்டாற் பேணித் தகைசான்ற / சொற்காத்துச் சோர்விலாள் பெண்.” (குறள் 56)6 என வலியுறுத்தும் திருவள்ளுவர், மேலும் இதை மற்றொரு குறளின் மூலம் வலியுறுத்துகிறார்.

“புகழ்புரிந்த இல்லிலோர்க்கு இல்லை இகழ்வார் முன் / ஏறுபோல் பீடுநடை” (குறள் 59)7 இங்கு ‘புகழ்புரிந்த இல்’லிலார் - எனும் சொற்றொடரை மனையாளின் நற்குண நற்செய்கைகள்” என்று பரிமேலழகர் பல இடங்களில் தம் உரையில் கூறுகிறார். நற்குண நற்செய்கைகள் பெற்ற மனைவியைப் பெறாதவர்கள் தம் பகைவர்க்கு முன் ஏறுபோல் நிமிர்ந்து நடக்க இயலாது என்று ஆண் மகனின் சமூகத்தரம் பெண்ணின் நடத்தையை பொறுத்தே தீர்மானிக்கப்படும் எனக் கூறுவதன் வழி மீண்டும் மீண்டும் பெண்ணின் நடத்தையே திருக்குறளில் வலியுறுத்தப்படுகிறது. இந்தக் கட்டுப்பாடே இவளுக்கு விதிக்கப்பட்டிருக்கும் முதன்மைக் கடமை என்றும் திருவள்ளுவர் குறிப்பிடுகின்றார்.

“சிறைகாக்குங் காப்பு எவன் செய்யும் மகளிர் / நிறைகாக்குங் காப்பே தலை”. (குறள் 57)9 எனும் குறள் பெண்ணை இற்சிறையில் வைத்தாலும் அவர்தன் ‘நெஞ்சைக் கற்பு நெறியில்’ நிறுத்தா விடில் இற்சிறைக்காவல் பயனில்லை என்கிறார். பெண்களுக்கு இவ்வாறு ஒழுக்க நடத்தையைப் பலவிதங்களில் வலியுறுத்தும் திருவள்ளுவர், ஆண்களுக்கு ஒழுக்க நடத்தையைக் குறித்து எங்ஙனம் கூறுகிறார் என்பதையும் இங்குக் காணலாம். பிறன்இல் விழையாமை (15) எனும் அதிகாரத்தின் வழி, ஒழுக்க நடத்தையிலிருந்து மீறிய ஆண்மகனைப் பேதமையுடையவன் (குறள் 141), அறியாமையுடையவன் (குறள் 142), இழிவுடையவன் (குறள் 144) என்ற பொருளில் கட்டப்படுகின்றான்.

இங்கு ஒழுக்க நடத்தையை மீறியவனுக்கு அறிவுரை கூறும் போக்கில் அதிகாரம் அமைத்துள்ள திருவள்ளுவர், பெண்ணுக்கு மட்டும் ‘கற்பே உயிர்’ என்னும் பொருளில் அதிகாரம் அமைத்துள்ளார். எனவே மனையாள் என்பவளை நற்குண, நற்செயல் கொண்டுள்ள இல்லாள் எனும் பொருளில் குறள் அமைத்துள்ள திருவள்ளுவர், நற்குண நற்செய்கைகளுள் முதன்மையாகக் ‘கற்பு’ எனும் கருத்தாக்கத்தை முன்வைக்கின்றார்.

இவ்வாறு சங்கம் மருவிய காலத்தில் நிலைபெற்று விளங்கிய நிலவுடைமைச் சமுதாய அமைப்பில் நிலவிய கருத்தாக்கங்கள், அக்கால இலக்கியங்களின் ஊடாகவும் பயணிக்கின்றன. எனவே இக்கருத்தாக்கத்தை திருவள்ளுவரும் ஏற்றுக் கொண்டு தம் இலக்கியத்தில் படைத்துள்ளார்.

இவ்வாறு திருக்குறளின் வழி அக்காலச் சமுதாயத்தில் பெண்ணுக்கான பாலியல் கட்டுப்பாடுகள் ‘கற்பு’ எனும் கருத்தாக்கத்தின் வழி நிலைபெற்று பெண்களை ஒடுக்கின எனும் முடிவிற்கு வர இயலுகிறது.



__________________


Guru

Status: Offline
Posts: 18875
Date:
RE: திருக்குறளில் பெண்களின் பாலியல் கட்டுப்பாடு - பத்மினி
Permalink  
 


திருவள்ளுவரின் பெண்ணுரிமை

தற்காலம் நமது தமிழ் நாட்டில் வழங்கப்பெறும் நீதி நூற்களிலெல்லாம் திருவள்ளுவரால் இயற்றப்பட்டது என்று சொல்லப்படும் குறள் என்னும் நீதி நூலே மிகவும் மேலானது என்று சொல்லப்படுகிற தானாலும் அதையும் பார்ப்பனர்களோ, சைவர்களோ, வைணவர்களோ மற்றும் எந்த பிரிவினர்களோ அடியோடு காரியத்தில் ஒப்புக் கொள்ளுவதென்றால் முடியாத காரியமாகவே இருக்கும். என்றாலும் திருவள்ளுவரைப் பற்றி ஏதாவது குற்றம் சொல்லிவிட்டால் பண்டிதர்களும் பெரும்பாலும் சைவர்களும் சண்டைக்கு மாத்திரம் வந்து விடுவார்கள். பார்ப்பனர்க ளென்றாலோ திருவள்ளுவரின் பெயரைச் சொன்னாலே சண்டைக்கு வந்துவிடுவார்கள்.

இவ்வளவும் இருந்தாலும், திருவள்ளுவர் யார்? என்ன ஜாதி? என்ன மதம்? அவரது கொள்கை என்ன? என்பதில் இன்னமும் எல்லோருக்கும் சந்தேகமாகவே இருக்கிறது. சைவர்கள் திருவள்ளுவரை தம்சமயத்தலைவர் என்று பாத்தியம் கொண்டாடிக் கொள்கிறார்கள். வைணவர்களில் சிலர் அவரை தம்சமயத் தலைவர்கள் என்கிறார்கள். சமணர்கள் அவரை தம் சமயத்தவர் என்கின்றார்கள். தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பார்களில் ஒருசாரராகிய பறையர் என்று சொல்லப்படுபவர்கள் திருவள்ளுவரை தம் இனத்தவர் என்று சுதந்திரம் பாராட்டுகின்றார்கள். அவரைப் பற்றிக் கிடைத்திருக்கும் புராணமோ அல்லது அவரது சரித்திரக் கதையோ, மிகவும் அசம்பாவிதமும் ஆபாசமானதுமாய்க் காணப்படுகின்றது. இவ்வளவு புறச்சான்றுகளையும் விட்டுவிட்டு அகச்சான்று என்பதாகிய திருவள்ளுவர் குறளைப் பார்த்தாலோ, அதுவும் மயக்கத்திற்கிடமானதாக இருக்கின்றதே ஒழிய ஒரு தெளிவுக்கு ஆதாரமானதாய் காணப்படவில்லை. அவரது குறளில் இந்திரன், பிரம்மா, விஷ்ணு முதலிய தெய்வங்களையும் மறுபிறப்பு, சுவர்க்கம், நரகம், மேல் லோகம், பிதுர், தேவர்கள் முதலிய ஆரியமத சம்பிரதாயங்களையும் மூடநம்பிக்கைகளையும் கொண்ட விஷயங்களையும் பார்க்கக் காணலாம்.

எனவே, இவற்றைக் கொண்டு திருவள்ளுவர் யாராயிருக்கலாம் என்று பார்ப்போமானால், அவர், தற்காலம் பார்ப்பனர்களை மாத்திரம் குற்றம் சொல்லிக் கொண்டு அவர்களால் கற்பிக்கப்பட்ட தெய்வங்கள் புராணங்கள் முதலாகியவற்றை எல்லாம், ஏற்றுக் கொண்டு, பார்ப்பனியம் என்னும் பார்ப்பனக் கொள்கைகளை ஒரு சிறிதும் தளர்த்த மனமில்லாதவர்களாய் இருந்து கொண்டு தங்களைப் பெரிய சீர்திருத்தக்காரர்கள் என்றும், தாங்கள் பெரிய கல்வி, கேள்வி ஆராய்ச்சி முதலியவைகளில் தேர்ச்சி பெற்ற வல்லவர்கள் என்றும் சொல்லிக் கொண்டு, தங்களை வெளியில் சமரச சன்மார்க்க சமயத்தவர்கள் என்றும் உள்ளுக்குள் சைவ சமயம்தான் தன்னுடைய மதம் என்றும், மற்றும் இதுபோல் உள்ளொன்றும் புறம் ஒன்றும் செய்கை ஒன்றுமாய் இருந்து கொண்டு தங்களை ஒரு பெரிய சீர்திருத்தக்காரர்கள் என்று சொல்லிக் கொள்ளும் இப்போதைய சீர்த்திருத்தக்காரரைப் போல்தான் காணப்படுகின்றார்.

இவை எப்படி இருந்தாலும் திருவள்ளுவரின் பெண்ணுரிமைத் தன்மையைப் பற்றிக் கவனித்தால் பெண்களுக்கு அவர் கூறிய குறளில் உள்ள நீதிகள் ஒருபுறமிருக்க, திருவள்ளுவர் மனைவியாகிய வாசுகி அம்மையாரின் சரித்திரத்தைக் கேட்போர் மனம் பதறாமல் இருக்கமுடியாது அதாவது வாசுகி அம்மையாரை திருவள்ளுவர், தம் மனைவியாக ஏற்றுக் கொள்ளுமுன் ஆற்றுமணலைக் கொடுத்து சாதம் சமைக்கச் சொன்னாராம். அதாவது வாசுகி கற்புள்ளவரா அல்லவா என்று பரிட்சிக்க, அவ்வம்மையார் அந்தப்படியே மணலைச் சாதமாகச் சமைத்துக் கொடுத்து திருவள்ளுவருக்குத் தமது கற்பைக் காட்டினாராம்.

அம்மையார் கிணற்றில் நீர் இறைக்கும்போது நாயனார் அம்மையாரைக் கூப்பிட, அம்மையார் கயிற்றை அப்படியே விட்டுவிட்டு வந்தபோது கயிறு கிணற்றில் விழாமல் அப்படியே தொங்கிக் கொண்டிருந்ததாம்.

திருவள்ளுவர், ஒருநாள் பகலில் நூல் நூற்கும்போது நூற்கதிர் கீழே விழ உடனே அம்மையாரைக் கூப்பிட்டு விளக்கேற்றிக் கொண்டுவா நூற்கதிரைத் தேடவேண்டும் என்று சொல்ல, அம்மையார், பகல் நேரத்தில் விளக்கெதற்கு என்று கேட்காமல் கேட்டால் பதிவிரதா தன்மைக்கும், கற்புக்கும் பங்கம் வந்துவிடும் எனக்கருதி உடனே விளக்குபற்ற வைத்துக் கொண்டு வந்து கொடுத்தார்களாம்.

ஒருநாள் நாயனார் பழைய சாதம் சாப்பிடும்போது சாதம் சுடுகின்றது என்று சொன்னவுடன் அம்மையார், பழைய சாதம் சுடுமா என்று கூடக் கேட்காமல், கேட்டால் பதிவிரதா தன்மை கெட்டுப் போகுமே என்று கருதி, உடனே விசிறி எடுத்துக் கொண்டு வந்துவீசி ஆற்றினாராம்.

திருவள்ளுவர், அம்மையாரைத் தினமும் ஒரு டம்ளரில் தண்ணீரும் ஒரு ஊசியும் தனியாக கொண்டு வந்து வைத்துவிட்டு சாதம் பரிமாறும்படி கட்டளையிட்டிருந்தாராம். அவ்வம்மையாரும், இது எதற்கு? என்று கேட்காமல் – கேட்டால் பதிவிரதா தன்மை கெட்டுப் போகுமே என்று கருதிக் கொண்டு தினமும் அந்தப்படியே செய்து வந்தாராம். ஆனால் அம்மையாரின் இறுதியான காலத்தில்
அம்மையார் உயிர் போகாமல் வாதாடிக் கொண்டிருக்க அது ஏன் என்று திருவள்ளுவர் அம்மையாரைக் கேட்கும்போது அம்மையார் பயந்துகொண்டு தினமும் பாத்திரத்தில் தண்ணீரும் வைக்கச் சொன்னீர்களே! அது எதற்காக என்று தெரிந்து கொள்ள வேண்டுமென்றே ஆசை முடிவு பெறாமல் இருப்பதால் உயிர்போகாமல் வாதாடி மரணவதைபடுகிறேன் என்று சொன்னாராம். பிறகு திருவள்ளுவர் தயவு செய்து பெரிய மனது வைத்து அதன் காரணத்தை அதாவது – சாப்பிடும்போது அன்னம் கீழே விழுந்தால் அந்த ஊசியில் குத்தி எடுத்து அந்த டம்ளர் தண்ணீரில் கழுவுவதற்கு என்று சொன்னாராம். அதன் பிறகுதான் அம்மையாரின் உயிர் நீங்கிற்றாம்.

இது திருவள்ளுவர் புராணத்தில் உள்ள அவரது மனைவியின் சரித்திரம். எனவே இது இடைச்செருகலாகவோ கற்பனைக் கதையாகவோ இல்லாமல் உண்மைக் கதையாயிருந்தால் திருவள்ளுவரின் பெண்ணுரிமை என்ன என்பதையும் கற்பனையாக இருந்தால், கற்பனையல்லாத புராணம் எது? அதற்கு என்ன பரிட்சை? என்பதையும் அறிஞர்கள் வெளிப்படுத்துவார்களாக.

—————-

சித்திரபுத்திரன் என்ற புனைப்பெயரில் தந்தை பெரியார் அவர்களால் எழுதப்பட்ட கட்டுரை – ”குடிஅரசு”, 20-01-192



__________________
Page 1 of 1  sorted by
 
Quick Reply

Please log in to post quick replies.

Tweet this page Post to Digg Post to Del.icio.us


Create your own FREE Forum
Report Abuse
Powered by ActiveBoard